Titancilar ve 90'lar

Mansur Forutan'in yazisi, ben de birkac gundur su Titancilarin tahliyesine takmistim. Zamaninda Titanci Kenan'in yaptigi dans figurlerini tekrarlayan Tumel aklima geldi direk. Mansur'da ayni yere takilmis.

Salı günü gazetelerde iki haber dikkatimi çekti. İlki Titancılar diye bildiğimiz saadet zinciri teşkilatı kurucusu Kenan Şeranoğlu’nun hapisten çıkması diğeri de, gece hayatı kültürüne imza atmış olan işletmeci Ceylan Çaplı’nın ölüm haberleriydi.Birbirleriyle alakaları yok bu haberlerin..Ancak iki haber bir araya gelince dönüp 90’lara bakmama neden oldu... Ceylan Çaplı’nın işlettiği mekanlar bir anda aklıma geldi.2019... 14... 20...Kenan Şeranoğlu’nun doğum günü partisinde Tarkan’ın yakalarsam mıç mıç şarkısına kıvrak figürlerle dans edişi falan gözümün önüne geldi. Sonra hesap ettim kitap ettim gördüm ki epey bi’ zaman geçmiş..Oysa daha dün değil miydi ya? Nirvana’nın kültür yaşantımıza saplanmasının üzerinden 15 yıl geçmiş. İki de babam verse, biraz çalıp çırpsam eder 20 yıl! Yani pek de daha dün değilmiş.Daha bundan üç-beş yıl önce 80’lerin nostaljisini yapmıyor muyduk? “80’lerde çocuk olmak” geyiği hâlâ dolanıyor Facebook’ta! Sıra 90’lara mı geldi yoksa?Nostaljiye temelde kılım. “Ne güzel günlerdi” söylemine daha da kılım. Benim geçmişe yönelik heyecanım daha çok popüler kültür madenciliği-lodosçuluk da diyebiliriz buna- boyutunda.Engin Ardıç yazmıştı geçen gün. Yıllar önce okuduğun bir eseri yeniden okumanın yeni keşiflere, yeni değerlendirmelere neden olabileceğini anlatmıştı.Benimki de o hesap biraz. Müziği, mekanı, türban sorunu, filmi, ekonomik krizi, özel radyo-tivisi, kitabı, dergisi, modası ne varsa bi’ bakmakta fayda var.Bohçayı karıştıralım biraz. Mesela 2019 dışında mekan olarak nereler vardı? Kemancı, Sis, Flatline, Gode, Gayfe, Şamsa, Paşa, Çubuklu 29.Kenan Şeranoğlu dışında aklıma ilk gelen yalandolancılar Selçuk Parsadan ve Hasan Mezarcı...Sinema? İnsanlık tarihi bence en iyi filmleri 90’larda çekti. Matrix, Brave Heart, Train Spotting, Seven, Forrest Gump, Good Fellas ve tabii ki de Big Lebowski!Peki ya müzik? İkonların ve aracıların yıkıldığı, müzik ve uyuşturucu kültürünün başka bir boyuta geçtiği dönemden söz ediyoruz 90’lar söz konusu olunca. Bu döneme haksızlık ettiğimi ve son birkaç yıldır yeniden keşfetmeye çalıştığımı söylemem gerek. Nirvana, Oasis, Faithless ve Shakira! Öte yandan mp3 formatı ve download kültürüne giriş...90’larda moda oduncu gömleğinden ibaretti diye hatırlıyorum. Bi’ de kep takılırdı galiba.Türk popunun ve televizyonlarının uçuşa geçtiği yıllardı 90’lar. Kimlerin gelip kimlerin geçtiğini düşünüce, 90’lı yılların fena halde kıvama geldiğini, tüketime hazır olduğunu müjdelemekten başka bir yol kalmıyor.Aslına bakarsanız 90’lar kendi yerli popüler kültürümüzün en yoğun şekilde biçimlenmeye başladığı yıllar oldu. Bana 90’ları çağrıştıran iki haber ve karakter bakın nerelere getirdi. Vakti gelmişti mi demek gerekiyor bilmiyorum. Bohça açıldı nasılsa, isteyen dadansın, çok malzeme var!